Na het eten begint het pas
De borden zijn leeg, maar de tafel nog niet.
Er wordt nog eens ingeschonken, iemand leunt achterover, een ander blijft nog even zitten. Het tempo verandert.
Op Sardinië hoort dat erbij.
Niet als afsluiting van de gezellige middag of avond, maar als verlenging.
Soms is het iets fris en licht, dat je even wakker maakt.
Soms ook juist iets diepers, kruidiger, dat langzaam blijft hangen.
Twee smaken, twee richtingen –
maar allebei bedoeld voor datzelfde moment aan tafel.
Waar niemand haast heeft.
En de avond of middag nog niet voorbij is.
Mirto likeur – De betovering van een eeuwenoud ritueel
Diep als de nacht, maar met de warmte van Sardijnse gastvrijheid
In Sardinië eindigt geen maaltijd zonder een glas Mirto. Deze robijnrode likeur is niet zomaar een digestief. Waar je ook bent op Sardinië, van de ruige kusten tot de dorpen in het binnenland, overal klinkt dezelfde uitnodiging: “Prendiamo un Mirto!” Laten we een Mirto nemen!
Een struik vol verhalen: de Myrtus Communis
Mirto wordt gemaakt van de bessen van de mirtestruik (Myrtus communis), een plant die in het wild groeit op Sardinië. In december, wanneer de bessen rijp zijn, worden ze met de hand geoogst. Daarna volgt een langzame infusie op alcohol, waarna de likeur wordt gezoet. Het resultaat is een diepe, kruidige smaak met zachte bitters en een vleugje zoet.
Hoe drink je Mirto?
Sardijnen drinken Mirto ijskoud, meestal na het eten. Maar je kunt er zoveel meer mee:
Combineer een klein glaasje met pure chocolade of een pittige pecorino.
Maak er een cocktail van met sinaasappel en bruiswater.
Onze Mirto komt van Silvio, een bevlogen ambachtsman die werkt zoals zijn grootvader dat deed: zonder haast, zonder kunstgrepen.
Benieuwd welke stoffen deze mirte-likeur bijzonder maken?”
Duik in de verhalen van deze Nederlandse bron en deze internationale bron.
©Sylvia Fritscheck
©Sylvia Fritscheck